Thursday, May 19, 2011
Wednesday, May 11, 2011
Monday, May 9, 2011
Friday, April 29, 2011
When you're billionaire, what will you do?
When you're billionaire, what will you do? တဲ့။ မေန႔တုန္းက ဆရာေပးခဲ့တဲ့ Topic ပါ။
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သာ ဘီလွ်ံနာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာပိုက္ဆံေတြ ရွိမယ္။ အင္းး ပိုက္ဆံမရွိခင္မွာေတာ့ ဘာလိုခ်င္လိုက္တာ။ ဘာျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ ဆိုၿပီး စိတ္ကူးေတြ၊ အိပ္မက္ေတြ မက္လိုက္ရတာ။ တစ္ကယ္ပိုက္ဆံရွိလာၿပီဆိုတဲ့အခါမွာေတာ့... အင္း အဲ ေတြျဖစ္ကုန္တယ္။ ငါဘာလိုခ်င္တာလဲ။ ငါဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ။ ဘာလဲမ်ားစြာနဲ႔ ဘာမွမေရရာေတာ့။ ခက္ရန္ေကာ။ မရွိလည္းခက္ ရွိလည္းခက္ ဟဲဟဲ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။
လိုခ်င္တာ ျဖစ္ခ်င္တာေတြမ်ားၿပီး ဘာကိုဦးစားေပးလုပ္ရမယ္ဆိုတာနဲ႔ ႐ႈပ္ကုန္တာပါ။
ဒီေန႔ မနက္ 8:30 မွာ သင္တန္းစပါတယ္။ ဆရာက ready ျဖစ္တဲ့သူ စေျပာပါဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မန္ေနဂ်ာက ဦးစြာေျပာပါတယ္။
သူမသာ ဘီလွ်ံနာျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေပါ့။ သူမက ဦးစြာ ပထမဆံုး ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆိုၿပီးစပါတယ္။ ေနာက္ donation လုပ္မယ္၊ အိမ္၀ယ္၊ ကား၀ယ္၊ သူမလုပ္မယ့္ စီးပြားေရး၊ သြားလည္မယ့္ ႏိုင္ငံ၊ မိသားစုအနာဂတ္ စသည္ျဖင့္ ေျပာသြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေအာ္ ဆိုရင္းသာ။
ေနာက္တစ္ေယာက္လို႔ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ထဲက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ထေျပာပါတယ္။ သူမကေတာ့ သူမပိုင္ဆိုင္တဲ့ ေငြေတြကို ဦးစြာ manage လုပ္မယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ သူမၿမိဳ႕နယ္အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးေတြအတြက္ လွဴတန္းမယ္။ သူမကိုယ္တိုင္ကလည္း ပညာေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းကို လုပ္ခ်င္ေနတာပါပဲလို႔ေျပာပါတယ္။ မိဘေတြကို ဗုဒၶဂါယာ ပို႔မယ္။ အိမ္ကို ဘယ္မွာ၀ယ္မယ္။ ဘယ္ကိုသြားလည္မယ္။ သူမ၏ အိမ္မက္မ်ားကို ေျပာသြားခဲ့းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ေျပာသြားတာ ငါးေယာက္ၿပီးသြားပါတယ္။ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ကို သူအရမ္းေျပာခ်င္ေနၿပီ။ ပါးစပ္ကိုမနည္းလက္နဲ႔ပိတ္ထားရတယ္ လို႔ေျပာပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာရပါေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္မွာလဲ။ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲဆိုတာ။
ကၽြန္ေတာ္ ဘီလွ်ံနာတစ္ေယာက္လို႔ဆိုၾကပါစို႔ ဆိုၿပီး အစျပဳလိုက္ပါတယ္။ ဘီလွ်ံနာတစ္ေယာက္ကလည္း အသံတုန္ပဲေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္ေမြးတဲ့ၿမိဳ႕မွာ အိမ္တစ္လံုးေဆာက္မယ္။ (အင္း အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ျခံက်ယ္က်ယ္တစ္ကြက္ေလာက္ေတာ့ ရေကာင္းပါရဲ႕။) အလွဴအတန္းျပဳမယ္။ မိသားစုေတြကို ဗုဒၶဂါယာပို႔ေပးမယ္။ စီးပြားေရးအတြက္ Disney နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ Disney Land ဖြင့္မယ္။ Disney Animation Studio ေထာင္မယ္။ (ဟိုကၾကားရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာပဲ။) ပါရီ Paris ကို အရင္သြားလည္မယ္။ ၿပီးရင္ ဂ်ပန္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ (ၾကားေကာင္းေအာင္လည္း ေျပာရေသးတယ္ေလ။) ကမာၻအႏွံ႔သြားမယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာၿပီးေနာက္ က်န္တဲ့ေလးေယာက္ကဆက္ေျပာပါတယ္။ 10:00 မွာ ဒီေန႔သင္ခန္းစာအတြက္ၿပီးသြားပါတယ္။
see you Monday ဆိုၿပီး ဆရာျပန္သြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးလည္း ကိုယ္ေနရာကို လာၾကၿပီး ကိုယ့္အလုပ္ကို ျပန္လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ျပန္႐ုန္းကန္ၾကရတယ္။ ပင္ပန္းၾကရတယ္။ အစြမ္းကုန္က်ိဳးစားၾကရပါတယ္။ အားလံုးဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယ္ဆီနဲ႔ ... အနာဂါတ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း.......။
ဘီလွ်ံနာတစ္ေယာက္ဘ၀ အမွတ္တရ။
ၾကယ္တံခြန္ (29th, April, 2010)
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သာ ဘီလွ်ံနာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာပိုက္ဆံေတြ ရွိမယ္။ အင္းး ပိုက္ဆံမရွိခင္မွာေတာ့ ဘာလိုခ်င္လိုက္တာ။ ဘာျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ ဆိုၿပီး စိတ္ကူးေတြ၊ အိပ္မက္ေတြ မက္လိုက္ရတာ။ တစ္ကယ္ပိုက္ဆံရွိလာၿပီဆိုတဲ့အခါမွာေတာ့... အင္း အဲ ေတြျဖစ္ကုန္တယ္။ ငါဘာလိုခ်င္တာလဲ။ ငါဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ။ ဘာလဲမ်ားစြာနဲ႔ ဘာမွမေရရာေတာ့။ ခက္ရန္ေကာ။ မရွိလည္းခက္ ရွိလည္းခက္ ဟဲဟဲ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။
လိုခ်င္တာ ျဖစ္ခ်င္တာေတြမ်ားၿပီး ဘာကိုဦးစားေပးလုပ္ရမယ္ဆိုတာနဲ႔ ႐ႈပ္ကုန္တာပါ။
ဒီေန႔ မနက္ 8:30 မွာ သင္တန္းစပါတယ္။ ဆရာက ready ျဖစ္တဲ့သူ စေျပာပါဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မန္ေနဂ်ာက ဦးစြာေျပာပါတယ္။
သူမသာ ဘီလွ်ံနာျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေပါ့။ သူမက ဦးစြာ ပထမဆံုး ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆိုၿပီးစပါတယ္။ ေနာက္ donation လုပ္မယ္၊ အိမ္၀ယ္၊ ကား၀ယ္၊ သူမလုပ္မယ့္ စီးပြားေရး၊ သြားလည္မယ့္ ႏိုင္ငံ၊ မိသားစုအနာဂတ္ စသည္ျဖင့္ ေျပာသြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေအာ္ ဆိုရင္းသာ။
ေနာက္တစ္ေယာက္လို႔ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ထဲက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ထေျပာပါတယ္။ သူမကေတာ့ သူမပိုင္ဆိုင္တဲ့ ေငြေတြကို ဦးစြာ manage လုပ္မယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ သူမၿမိဳ႕နယ္အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးေတြအတြက္ လွဴတန္းမယ္။ သူမကိုယ္တိုင္ကလည္း ပညာေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းကို လုပ္ခ်င္ေနတာပါပဲလို႔ေျပာပါတယ္။ မိဘေတြကို ဗုဒၶဂါယာ ပို႔မယ္။ အိမ္ကို ဘယ္မွာ၀ယ္မယ္။ ဘယ္ကိုသြားလည္မယ္။ သူမ၏ အိမ္မက္မ်ားကို ေျပာသြားခဲ့းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ေျပာသြားတာ ငါးေယာက္ၿပီးသြားပါတယ္။ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ကို သူအရမ္းေျပာခ်င္ေနၿပီ။ ပါးစပ္ကိုမနည္းလက္နဲ႔ပိတ္ထားရတယ္ လို႔ေျပာပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာရပါေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္မွာလဲ။ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲဆိုတာ။
ကၽြန္ေတာ္ ဘီလွ်ံနာတစ္ေယာက္လို႔ဆိုၾကပါစို႔ ဆိုၿပီး အစျပဳလိုက္ပါတယ္။ ဘီလွ်ံနာတစ္ေယာက္ကလည္း အသံတုန္ပဲေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္ေမြးတဲ့ၿမိဳ႕မွာ အိမ္တစ္လံုးေဆာက္မယ္။ (အင္း အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ျခံက်ယ္က်ယ္တစ္ကြက္ေလာက္ေတာ့ ရေကာင္းပါရဲ႕။) အလွဴအတန္းျပဳမယ္။ မိသားစုေတြကို ဗုဒၶဂါယာပို႔ေပးမယ္။ စီးပြားေရးအတြက္ Disney နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ Disney Land ဖြင့္မယ္။ Disney Animation Studio ေထာင္မယ္။ (ဟိုကၾကားရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာပဲ။) ပါရီ Paris ကို အရင္သြားလည္မယ္။ ၿပီးရင္ ဂ်ပန္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ (ၾကားေကာင္းေအာင္လည္း ေျပာရေသးတယ္ေလ။) ကမာၻအႏွံ႔သြားမယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာၿပီးေနာက္ က်န္တဲ့ေလးေယာက္ကဆက္ေျပာပါတယ္။ 10:00 မွာ ဒီေန႔သင္ခန္းစာအတြက္ၿပီးသြားပါတယ္။
see you Monday ဆိုၿပီး ဆရာျပန္သြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးလည္း ကိုယ္ေနရာကို လာၾကၿပီး ကိုယ့္အလုပ္ကို ျပန္လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ျပန္႐ုန္းကန္ၾကရတယ္။ ပင္ပန္းၾကရတယ္။ အစြမ္းကုန္က်ိဳးစားၾကရပါတယ္။ အားလံုးဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယ္ဆီနဲ႔ ... အနာဂါတ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း.......။
ဘီလွ်ံနာတစ္ေယာက္ဘ၀ အမွတ္တရ။
ၾကယ္တံခြန္ (29th, April, 2010)
Friday, April 22, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)